طرح آزادسازی قیمت انرژی باهدف توسعه رفاه اجتماعی و شکوفایی اقتصادی/شیوه مدیریت صحیح توزیع سالانه 180میلیارد دلار گاز،برق، بنزین، گازوئیل بین مردم

سالانه 180 میلیارد دلار بنزین و گازوئیل و گاز و برق با قیمت بسیار نازل در ایران توزیع می شود و این هزینه هنگفت نه تنها منجر به توسعه وفاه و رضایت اجتماعی نشده بلکه شرایط کشور را روز به روز بدتر نموده و مردم را تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی و اجتماعی قرار داده است. با مدیریت صحیح و توان مدیریت و نظارت و قدرت و جسارت و تدبیر می توان این نغمت را به نعمت بزرگ و عامل رشد و شکوفایی کشور تبدیل نمود.

در این نوشته خلاصه ای از طرح تشریح می گردد:

با لحاظ قیمت 8 سنت برای هر متر مکعب برق سالانه 30 میلیارد دلار برق در ایران تولید و توزیع می شود.

با لحاظ میانگین قیمت گاز صادراتی 25 سنت سالانه 67میلیارد دلار گاز در ایران تولید و توزیع می شود.

با لحاظ قیمت بنزین 95سنت بر لیتر سالانه 47میلیارد دلار بنزین در ایران توزیع می شود.

با لحاظ قیمت گازوئیل 85 سنت سالانه 45 میلیارد دلار گازوئیل در ایران توزیع می شود.

جمع موارد فوق 187 میلیارد دلار است.

دولتمردان و مجالس گذشته ظرفیت علمی و تجربی و عزم راسخ جهت تبدیل این فرصت و مزیت بزرگ اقتصادی به عامل شکوفایی کشور را نداشته اند.

به منظور تبدیل این ظرفیت بزرگ به عامل رشد و شکوفایی کشور پیشنهادهای زیر ارائه می گردند:

قیمت بنزین آزاد شود و 47 میلیون لیتر بنزین بین 28 میلیون سرپرست خانواده ایرانی توزیع شود فرضا برای خانواده 3 نفره قیمت روز 120 لیتر، خانواده 4 نفره قیمت روز 130 لیتر، خانواده 5 نفره 140 و خانواده با تعداد بیشتر قیمت روز 150 لیتر بنزین در حساب بانکی آنها به عنوان اعتبار قابل استفاده اعمال گردد. اجرای این طرح مزیت های زیادی دارد که در ادامه شرح داده می شود
قیمت گاز و برق مصارف خانگی، تجاری و اداری آزاد شود گاز نیروگاه ها نیز به قیمت صادراتی تحویل نیروگاه ها شود. در حال حاضر میانگین مصرف گاز خانگی، تجاری و ادرای سالانه حدود 130 میلیارد متر مکعب است که اگر بین 30 میلیون مشترک گاز خانگی، تجاری و اداری تقسیم کنیم سهم هر مشترک با لحاظ قیمت گاز صادراتی می شود 1000 دلار در سال. این مبلغ هر ماه از میزان مصرف گاز مشترکین به قیمت آزاد کسر می شود و در انتهای سال مشترکینی که کمتر از این اعتبار، گاز مصرف نمودند، طلب آنها بحسابشان واریز خواهد شد. با اجرای طرح های ذکر شده دولت از منابع درآمدی زیادی برخوردار خواهد شد و به آسانی می تواند بدهی های خود را پرداخت نماید.
قیمت گازوئیل برای بخش حمل و نقل و نیروگاه ها آزاد شود. نیروگاه ها برق تولیدی خود را به قیمت برق صادراتی خواهند فروخت اما برای خودروهای گازوئیل سوز برای آنها سهمیه تعیین می شود و وجه سهمیه به قیمت آزاد بحساب مالک وسایل حمل و نقل گازوئیل سوز واریز می گردد. مثلا برای کامیون ها و اتوبوس ها بر حسب میزان تردد و میزان مصرف خودرو های با عمر زیر ده سال سهمیه اختصاص می یابد و برای کامیونهایی که حدود نیم قرن عمر دارند و مصرف آنها 2 تا 3 برابر کامیون های جدید است به اندازه میانگین مصرف کامیون های با عمر ده سال سهمیه لحاظ شود. در حال حاضر قیمت یک کامیون نو حدود 100 هزار دلار است اما قیمت جهانی یک کامیون با عمر 40 سال کمتر از 20هزار دلار است در حالی که کرایه حمل هر دو یکی است و بارنامه ای که برای آنها صادر می شود بر حسب میزان حمل و مسافت است لذا با این شرایط انگیزه ای برای مالکین خودرو برای خرید کامیون های کم مصرف نسل جدید باقی نمی ماند و کامیون های با مصرف بالا در جاده های ایران تردد می کنند. سهیمه ابزار مناسبی جهت ترقیب به اسقاط خودروهای فرسود است. کامیون ها و اتوبوس های فرسوده عامل اصلی انتشار ذرات معلق و سرطان زا در هوا هستند عامل اصلی آلودگی شهرهای بزرگ نه خودروهای سبک بلکه کامیون ها و اتوبوس های فرسوده می باشند که سالانه هزاران نفر را به کام مرگ می کشانند.

نتایج درخشان اجرای طرح:

۱- افزایش رضایتمندی اکثریت جامعه

۲- کاهش شدید ترافیک و خلوت شدن خیابان ها

۳- کاهش شدید مصرف بنزین و کاهش آلودگی هوا

۴- قطع واردات بنزین و گازوئیل

۵- تبدیل ایران به صادر کننده بنزین

۵- کاهش تصادفات جاده ای و پیش گیری از مرگ ۱۰ هزار نفر در جاده ها

۶- کاهش تصادفات و پیش گیری از مصدوم و قطع نخاع و قطع عضو و انواع صدمان ده ها هزار نفر در سال

۷- افزایش سطح رفاه عمومی

۸- کاهش فشار به دولت جهت واردات بنزین و گازوئیل

۹- مجبور شدن دولت به توسعه حمل و نقل عمومی خصوصا توسعه شبکه ریلی مدرن و پر سرعت

۱۰- کاهش تاثیرات تحریم و امکان کنترل آسانتر نرخ ارز

۱۱-از بین رفتن قاچاق بنزین و گازوئیل

۱۲- رونق گرفتن سفرهای اشتراکی خودروهای اینترنتی

۱۳- افزایش بهره وری و کارکرد مفید اتوبوس ها و خودروهای عمومی به دلیل خلوت شدن خیابان ها

14- کاهش قابل توجهی مصرف گاز

15- تلاش همگانی جهت جلوگیری از هدر رفت گرما و سرما از خانه ها

16- کاهش شدید انتشار co2 در هوا خصوصا در شهرهای بزرگ

17- رونق بازار خودروهای برقی

18- استقبال از هوشمندسازی کنتورهای برق به جهت استفاده از مزیت قیمت ارزان برق در ساعات کم باری و روزهای تعطیل

19- مهیا شدن بستر جهت جایگزینی برق با گاز برای گرمایش ساختمان ها

20- خروج خودروهای فرسوده از سیستم حمل و نقل و کاهش آلودگی هوا و سوانح جاده ای و افزایش امنیت و رفاه و اضایت عمومی

مطالب ذکر شده خلاصه طرح است و قطعا با همفکری اندیشمندان این طرح قابل اصلاح و تکمیل است. اجرای این طرح نیاز به روشنگری و عزم ملی دارد و منافع ملی و نسل های آینده در گرو اجرای هر چه سریعتر اصول اساسی این طرح می باشد.

سید حسین میرافضلی

کد : 2788

گروه : اخبار رسانه ها

تاریخ : 4 ماه پیش

پرینت

کپی لینک کوتاه