تاثیر افزایش co2هوا بر افسردگی، سکته، قلب و مغز

افرادی که بیشتر در معرض آلودگی قرار می گیرند، 30 درصد احتمال بیشتری برای ابتلا به ام اس دارند. آن ها همچنین خطر ابتلا به پارکینسون را با افزایش آلودگی هوا بیشتر می دانند.آلودگی هوا همچنین با بیماری آلزایمر در افراد سالخورده هم ارتباط دارد. آلودگی های موجود در هوا پروتئین های مغز را از بین می برد.نوروتوکسین در سیستم عصبی تاثیر منفی روی عملکرد مغز دارد و سیستم تنفسی و قلبی عروقی انسان را دچار مشکل می کند و عاملی برای سرطان، حمله قلبی، سکته و مرگ زودرس خواهد بود. همچنین کودکان نیز بیشتر در معرض خطر قرار می گیرند.مغز، مرکز فرماندهی بدن ماست و به طور مداوم به اکسیژن و انرژی نیاز دارد. حتی چند دقیقه کمبود اکسیژن می‌تواند آسیب‌های جدی و گاهی دائمی به سلول‌های مغزی وارد کند. مونوکسید کربن به دلایل زیر تأثیر شدیدی بر مغز می‌گذارد:

آلودگی هوا یکی از مهم‌ترین عواملی است، که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، ریوی و سرطان را افزایش می‌دهد. البته تاثیر این عامل، بر همه افراد یکسان نیست؛ ضمن اینکه، آلودگی‌های محیطی در مناطق مختلف، اثرات متفاوتی نیز بر افراد و سلامت آن‌ها می‌گذارند. در هر حال، خطر هوای آلوده برای بیماران قلبی، انکار ناپذیر است.

تنفس هوای آلوده باعث می‌شود؛ تا مواد شیمیایی، مانند متان، اوزون، مونو اکسید، کربن دی اکسید، نیتروژن دی اکسید، گوگرد، ذرات معلق و ترکیبات آلی فرار، به بدن وارد شوند.

منظور از ذرّات فرار، مواردی مانند کربن، گرد و غبار و گرد و خاک هستند، که با اندازه‌های بسیار کوچکی خود، در هوا معلّق بوده و به بدن وارد می‌شوند؛ استنشاق این‌گونه ذرّات، تاثیراتی به مراتب خطرناک‌تر بر سلامت قلب و عروق خواهد داشت.

در حالت کلی، خطر هوای آلوده برای بیماران قلبی و عروقی، به اندازه اثر سیگار کشیدن است؛ زیرا تنفس هوای آلوده، می‌تواند خطر ابتلا به فشار خون، حملات قلبی و نارسایی قلبی را افزایش دهد.

سالانه نزدیک به 8.4 میلیون مرگ ناشی از آلودگی هوا، به‌ویژه ذرات معلق ریز و ازن در جهان تخمین زده می‌شود، که بیش از 50٪ آن به بیماری‌های قلبی-متابولیک، به‌ویژه بیماری ایسکمیک قلب (30٪) مرتبط است.

عوارض هوای آلوده برای بیماران قلبی

تحقیقات درباره تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی، انجام گرفته است. مطالعات نشان می‌دهند که ذرات معلق موجود در هوا، می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش دهند.

در واقع، هنگامی که فرد با قرار گرفتن در معرض هوای آلوده، ذرات درشت را از طریق استنشاق به سیستم تنفسی خود وارد می‌کند؛ اغلب این ذرات، در مجاری هوایی فوقانی ته نشین می‌شوند. با این حال، ذرات با ابعاد ریزتر، به نواحی عمیق‌تر مانند ریه‌ها، نفوذ کرده و در نهایت، در آن محل رسوب خواهند کرد.

تکرار این فرایند، باعث می‌شود تا مواد مضر ناشی از ذرات آلوده، به سیستم گردش خون وارد شده و در بدن جریان یابند. این فرایند، استرس اکسیداتیو و التهاب را افزایش می‌دهد و در نهایت، اثرات مخربی بر سلامت قلب و عروق خواهد داشت.

بر اساس نظر پژوهشگران موسسه قلب و عروق Novant Health در مونروی کارولینای شمالی، هم التهاب و هم اکسیداسیون، شامل زنجیره پیچیده‌ای از واکنش‌های شیمیایی در بدن هستند.

آن‌ها در نهایت، منجر به تغییرات نامطلوب در سیستم گردش خون، باریک شدن یا اسپاسم شریان‌ها و ایجاد پلاک (آترواسکلروز) و انتشار محصولات جانبی مضر می‌شوند، که در نهایت، منجر به افزایش خطر سکته مغزی، بیماری عروق کرونر، حمله قلبی و مرگ خواهد شد».

ارتباط آلودگی هوا و تپش قلب چگونه است؟

تحقیقات نشان می‌دهند، که هوای آلوده برای بیماران قلبی و حتی افراد سالم، می‌تواند باعث بروز اختلال در ضربان قلب شود. تحقیقات نشان می‌دهند، که افراد در چند ساعت اولی که در محیط‌های آلوده قرار می‌گیرند؛ به شدت تحت تاثیر آلودگی هستند و ۲۴ ساعت بعد از آن، خطر آریتمی کاهش پیدا می‌کند.

تاثیر متقابل آلودگی هوا و قلب، تپش قلب و بروز آریتمی، عمدتا از این موضوع ناشی می‌شود، که هوای آلوده و ذرات ریز و درشت، می‌توانند به سیستم قلب و عروق آسیب برسانند. تحقیقات علمی نشان می‌دهند که علت این آسیب‌ها، می‌تواند به التهاب و استرسی باشد که در اثر انتقال آلودگی به بدن، به وجود می‌آیند.

لازم است اشاره کنیم، که تاثیر متقابل آلودگی هوا و قلب، در فصل زمستان و با سرد شدن هوا، بیشتر می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد که دمای پایین‌تر، اثرات منفی هوای آلوده برای بیماران قلبی را بیشتر خواهد کرد و احتمال ابتلا به آریتمی را افزایش می‌دهد.

نکته دیگر اینکه، آلودگی هوا و بیماری‌های قلبی فلوتر دهلیزی، تاکی کاردی فوق بطنی و پس از آن، فیبریلاسیون دهلیزی و ضربان زودرس، کاملا با یکدیگر در ارتباط هستند.

تاثیر آلودگی هوا بر قلب و عروق چگونه است؟

تحقیقات بسیاری درباره تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی، در حال انجام هستند، تا میزان ارتباط آلودگی هوا و قلب و انواع بیماری قلبی مشخص گردد. تاکنون تحقیقات زیادی نیز در زمینه نقش آلودگی هوا در بروز آریتمی قلبی انجام گرفته است.

در هر حال، نتایج این تحقیقات نشان می‌دهند، که مواد شیمیایی مضری که در هوا وجود دارند؛ «استرس اکسیداتیو» و «التهاب سیستماتیک بدن» را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند؛ همین مساله، باعث اختلال در عملکرد قلب خواهد شد. حتی برای بیماران قلبی که در حال حاضر مشکلات آریتمی قلبی دارند؛ قرار گرفتن در معرض هوای آلوده، بیماری آن‌ها را حادتر خواهد کرد. Air Pollution Can Dramatically Impact AFib Risk

آلودگی هوا و بیماران قلبی آریتمی

هوای آلوده برای بیماران قلبی مبتلا به انواع آریتمی، خطرات جدی مانند لخته شدن خون و سکته مغزی را در پی دارد. از این رو، بیماران قلبی که در معرض ذرات آلودگی ریز و درشت قرار می‌گیرند؛ ممکن است دچار مرگ ناگهانی و نارسایی قلبی شوند.

پزشک با ماژیک، تصویر قلب را نقاشی می کند.

نکته‌ای که باید به آن دقت کرد این است، که غلظت آلودگی هوا و بیماری قلبی نیز، با یکدیگر رابطه مستقیم دارند. به این معنا که هرچه میزان ذرات معلق و آلودگی‌ها در هوا بیشتر باشند؛ بیماری قلبی حادتر شده و تاثیر بیشتری بر ضربان قلب خواهد داشت.

مراقبت‌های بیماران قلبی از آلودگی هوا شامل چه مواردی هستند؟

در حالت کلی، نمی‌توان از تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی جلوگیری کرد؛ اما رعایت برخی مراقبت‌ها، به بیماران کمک می‌کند تا تاثیر کمتری از هوای آلوده بگیرند.

این مساله، به طور خاص، برای بیماران قلبی مسن‌تر یا افراد با شرایط ویژه پزشکی، اهمیت بیشتری خواهد داشت. در ادامه، برخی از مراقبت‌هایی که می‌توانند تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی را کاهش دهند، شرح می‌دهیم.

توجه به اخبار روزانه مربوط به آلودگی

بهتر است به پیش‌بینی‌های کیفیت هوا که در منابع خبری مختلف، ارائه می‌شوند؛ دقت کنید. اگر می‌خواهید از هوای آلوده در امان مانده و قلب سالم‌تری داشته باشید؛ در روزهایی که میزان مواد مضر در هوا بیشتر است؛ از خانه خارج نشوید.

رژیم غذایی مناسب داشته باشید

یک راه محافظت در برابر آلودگی هوا و بیماری قلبی، این است که از رژیم غذایی مناسب استفاده کنید. البته می‌توانید از پزشک خود بخواهید تا مکمل‌های مناسبی را برای شما تجویز کند. البته مصرف مواد غذایی، راهکار بسیار مناسب‌تری نسبت به مصرف مکمل‌ها هستند.

برای مثال، نوشیدن مایعات به اندازه کافی، بسیار مفید است. همچنین، مصرف میوه و سبزی تازه، به حفظ سلامت شما در برابر انواع آلودگی‌های موجود در محیط کمک خواهد کرد. بهتر است؛ سبزیجات را زیاد نپزید یا سرخ نکنید. در فصل پاییز و زمستان نیز خوردن گوجه فرنگی و میوه انار را فراموش نکنید!

مصرف مواد غذایی مفید برای قلب، ازجمله مصرف غذاهای بخارپز و آب‌پز شده، به غذاهای سرخ کردنی، ارجحیت دارند؛ زیرا بخارپز شدن غذا به حفظ خواص آنتی اکسیدانی مواد غذایی کمک می‌کند.

بر اساس تحقیقات انجام شده، مکمل‌ها و غذاهایی که دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی هستند؛ می‌توانند به کاهش اثر هوای آلوده برای بیماران قلبی کمک نمایند؛ برای مثال، روغن ماهی و روغن زیتون، می‌توانند حداقل محافظت نسبی، در برابر قرار گرفتن در معرض هوای آلوده (برای کوتاه مدت) را ایجاد نمایند. توصیه می‌شود کسانی که از قبل، دچار بیماری قلبی و تنفسی هستند؛ حتما این‌گونه مواد ضدالتهابی با خواص آنتی‌اکسیدان را مصرف نمایند.

استفاده از تکنولوژی‌های روز برای تعیین آلودگی هوا

از آنجا که تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی بسیار مهم است؛ تاکنون حسگرهای همراه متنوعی برای تعیین غلظت آلودگی‌های هوا، ساخته شده‌اند. بیماران قلبی می‌توانند؛ این نوع حسگرها را که عموما به صورت مینیاتوری و پوشیدنی هستند؛ استفاده کنند، تا بتوانند سطح آلودگی‌های موجود در هوا را در طول روز بررسی نمایند.

آگاهی از این نوع آلودگی‌ها و مقدار آن‌ها در هوای اطراف، به بیماران قلبی کمک می‌کند، تا مراقبت‌های لازم را برای فعالیت‌های روزانه خود، داشته باشند؛ برای مثال، ممکن است با بالا رفتن غلظت هوای آلوده، فعالیت‌های خود را در خارج از منزل، محدود کرده یا از ادامه آن، صرف نظر نمایند.

نشانه‌های مشکل قلب در هوای آلوده

در حالت کلی، چه افراد سالم و چه کسانی که به بیماری قلبی مبتلا هستند؛ باید از هوای آلوده در امان بمانند. غیر از تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی از نظر ریتم قلب، مشکلاتی نیز ممکن است؛ در اثر تنفس آلودگی‌ها برای افراد سالم به وجود آیند، که در نهایت، منجر به بروز بیماری و نارسایی قلبی می‌شوند. علائم زیر می‌توانند در اثر تنفس هوای آلوده، در افراد مختلف، ظاهر گردند:

خستگی غیر معمول
احساس تپش قلب تند یا کند
سبکی سر
تنگی نفس و نفس نفس زدن
احساس سفتی یا درد در قفسه سینه، گردن یا شانه

کودکی که برای محافظت از مشکلات آلودگی هوا و بیماری قلبی ماسک زده است.

راه‌های مراقبت از قلب در هوای آلوده

به منظور کاهش اثر هوای آلوده برای بیماران قلبی و یا حتی محافظت از قلب برای افراد سالم، بهتر است؛ در زمان بالا رفتن میزان آلودگی هوا، از قرار گرفتن در معرض هوای آلوده خودداری نمایید.

همچنین لازم است؛ بدانید که چه زمانی و یا کجا و با چه سطح آلودگی، می‌توانید فعالیت داشته باشید. در هر زمانی از سال، مخصوصا در فصول سرد، امکان اثرات منفی آلودگی هوا بر بیماران قلبی زیاد است.

با این حال، در برخی روزها لازم است؛ دوری از هوای آلوده را جدی‌تر بگیریم؛ برای مثال، در نزدیکی جاده‌های شلوغ یا مناطق صنعتی، باید رفت و آمد کمتری داشته باشیم؛ مخصوصا هنگامی که شلوغی ترافیک، افزایش پیدا می‌کند؛ مسلما تاثیر هوای آلوده برای بیماران قلبی بیشتر خواهد بود.

از طرفی برای کاهش تاثیر هوای آلوده و قلب سالم، بهتر است؛ فعالیت‌هایی مانند ورزش کردن در بیرون از خانه را به زمان‌هایی موکول کنید، که هوا تمیزتر و ذرات ناسالم در هوا کمتر باشند. اگر ناچار به حضور در خارج از منزل هستید؛ سعی کنید فعالیت خود را محدودتر کرده و هرچه سریع‌تر به خانه بازگردید. Air pollution raises risk of heart dis

چگونه مونوکسید کربن بر قلب و مغز تأثیر می‌گذارد؟

مونوکسید کربن (CO)، گازی بی‌رنگ و بی‌بو است که متأسفانه می‌تواند از سوخت ناقص منابع مختلفی مانند اجاق گاز، آبگرمکن، شومینه، اگزوز خودرو و حتی سیگار تولید شود. همین بی‌رنگ و بی‌بو بودن است که آن را به یک “قاتل خاموش” تبدیل کرده است. وقتی صحبت از تأثیرات این گاز بر بدن می‌شود، قلب و مغز دو عضوی هستند که بیشترین آسیب‌پذیری را دارند.

چرا مونوکسید کربن خطرناک است؟ نقش هموگلوبین

برای درک تأثیر مونوکسید کربن، باید کمی در مورد خون و نحوه حمل اکسیژن توسط آن صحبت کنیم. گلبول‌های قرمز خون حاوی ماده‌ای به نام هموگلوبین هستند. وظیفه اصلی هموگلوبین، گرفتن اکسیژن از ریه‌ها و رساندن آن به تمام سلول‌های بدن، از جمله سلول‌های قلب و مغز است. این اکسیژن برای تولید انرژی در سلول‌ها حیاتی است.

حالا تصور کنید مونوکسید کربن وارد جریان خون می‌شود. مشکل اینجاست که هموگلوبین، تمایل بسیار بیشتری (حدود 200 تا 250 برابر بیشتر!) به چسبیدن به مونوکسید کربن دارد تا اکسیژن. این یعنی به جای اینکه اکسیژن به سلول‌ها برسد، مونوکسید کربن به هموگلوبین متصل می‌شود و مولکولی به نام کربوکسی هموگلوبین (COHb) را تشکیل می‌دهد.

وقتی هموگلوبین با مونوکسید کربن اشغال شود، دیگر قادر به حمل اکسیژن نیست. این اتفاق مانند این است که یک اتوبوس پر از مسافر، به جای اینکه مسافران را به مقصد برساند، در راه متوقف شود و هیچ مسافر دیگری نتواند سوار شود. در نتیجه، سلول‌های بدن، به ویژه سلول‌های مغز و قلب که به اکسیژن بسیار زیادی نیاز دارند، دچار کمبود اکسیژن (هیپوکسی) می‌شوند.

تأثیر بر مغز: اولین قربانی کمبود اکسیژن

مغز، مرکز فرماندهی بدن ماست و به طور مداوم به اکسیژن و انرژی نیاز دارد. حتی چند دقیقه کمبود اکسیژن می‌تواند آسیب‌های جدی و گاهی دائمی به سلول‌های مغزی وارد کند. مونوکسید کربن به دلایل زیر تأثیر شدیدی بر مغز می‌گذارد:

اشغال سریع هموگلوبین: همانطور که گفتیم، هموگلوبین به سرعت با CO پیوند برقرار می‌کند. این یعنی حتی با غلظت کم CO در هوا، سطح COHb در خون به سرعت بالا می‌رود.

تداخل با انتقال اکسیژن: مغز که دائماً در حال فعالیت است، به تغذیه مداوم اکسیژن نیاز دارد. با کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن، مغز اولین جایی است که علائم کمبود را نشان می‌دهد.

تأثیر مستقیم بر سلول‌های عصبی: علاوه بر کاهش اکسیژن‌رسانی، مونوکسید کربن می‌تواند به طور مستقیم بر عملکرد آنزیم‌ها و مولکول‌های درون سلول‌های عصبی تأثیر بگذارد و فرآیندهای حیاتی آن‌ها را مختل کند.

علائم مسمومیت با مونوکسید کربن در مغز:

علائم بسته به میزان غلظت CO و مدت زمان قرار گرفتن در معرض آن متفاوت است. در سطوح پایین، ممکن است علائم شبیه آنفولانزا باشد:

سردرد (اغلب ضربان‌دار و در ناحیه پیشانی)

سرگیجه و سبکی سر

تهوع و استفراغ

خستگی و ضعف عمومی

مشکل در تمرکز و گیجی

با افزایش غلظت CO و تشدید کمبود اکسیژن، علائم شدیدتر می‌شوند:

اختلال در بینایی (تاری دید، دوبینی)

کاهش هوشیاری و خواب‌آلودگی شدید

کما

تشنج

آسیب دائمی به مغز، از جمله مشکلات حافظه، اختلالات حرکتی و تغییرات شخصیتی.

در موارد بسیار شدید، کمبود اکسیژن می‌تواند باعث مرگ سلول‌های مغزی و در نهایت مرگ شود.

تأثیر بر قلب: فشار مضاعف بر پمپاژ حیاتی

قلب نیز مانند مغز، عضله‌ای است که برای انقباض و پمپاژ خون، به شدت به اکسیژن وابسته است. وقتی مونوکسید کربن در خون وجود دارد، قلب با چالش‌های جدی روبرو می‌شود:

کاهش اکسیژن‌رسانی به عضله قلب: مانند سایر سلول‌ها، سلول‌های عضله قلب نیز برای دریافت انرژی و کار کردن، به اکسیژن نیاز دارند. کاهش اکسیژن در خون به این معنی است که عضله قلب اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند.

افزایش ضربان قلب: برای جبران کمبود اکسیژن، قلب تلاش می‌کند با تندتر زدن، خون بیشتری را در بدن به گردش درآورد. این کار باعث افزایش فشار بر قلب و نیاز بیشتر آن به اکسیژن می‌شود، در حالی که اکسیژن کمتری در دسترس است. این یک چرخه معیوب است.

تأثیر مستقیم بر عضله قلب: مونوکسید کربن می‌تواند مستقیماً بر توانایی انقباضی عضله قلب تأثیر بگذارد و آن را ضعیف‌تر کند. همچنین می‌تواند باعث نامنظم شدن ضربان قلب (آریتمی) شود.

تشدید بیماری‌های قلبی موجود: افرادی که از قبل بیماری قلبی دارند، مانند گرفتگی عروق (آترواسکلروز) یا نارسایی قلبی، به شدت در برابر تأثیرات CO آسیب‌پذیرتر هستند. کمبود اکسیژن می‌تواند منجر به درد قفسه سینه (آنژین) یا بدتر شدن وضعیت قلبی آن‌ها شود.

علائم مسمومیت با مونوکسید کربن در قلب:

علائم مشکلات قلبی ناشی از CO نیز می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

درد قفسه سینه

تپش قلب یا احساس ضربان نامنظم قلب

تنگی نفس

ضعف و احساس غش کردن

در موارد شدید، مسمومیت با CO می‌تواند منجر به حمله قلبی (سکته قلبی) یا نارسایی قلبی شود.

چگونه از خود محافظت کنیم؟

بهترین راه مقابله با مونوکسید کربن، پیشگیری است. این شامل:

نصب و نگهداری منظم وسایل گرمایشی و پخت و پز (آبگرمکن، اجاق گاز، شومینه)

اطمینان از تهویه مناسب در فضاهای بسته، به ویژه در زمستان هنگام استفاده از وسایل گرمایشی

هرگز از وسایل گازی (مانند اجاق یا پیک نیک) برای گرم کردن خانه استفاده نکنید

هرگز خودرو را در پارکینگ بسته روشن نگذارید

نصب دتکتور مونوکسید کربن در خانه، به ویژه نزدیک اتاق خواب‌ها. این دستگاه‌ها می‌توانند شما را از وجود خطر آگاه کنند.

مونوکسید کربن یک تهدید جدی برای سلامتی است، زیرا توانایی خون در رساندن اکسیژن حیاتی به قلب و مغز را مختل می‌کند. درک این موضوع که چگونه این گاز بی‌رنگ و بی‌بو می‌تواند به این اعضای حیاتی آسیب برساند، اولین قدم برای محافظت از خود و خانواده‌تان است. با رعایت نکات ایمنی و پیشگیری، می‌توانیم از بروز این “قاتل خاموش” جلوگیری کنیم.

افسردگی تنفسی، یک وضعیت روانی است که با افزایش علائم افسردگی همراه بوده و به طور همزمان تأثیرات منفی بر عملکرد ریوی نیز دارد. در این وضعیت، نه تنها روحیه و انگیزه کاهش می‌یابند، بلکه نفس‌های عمیق و سالم نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند، که ممکن است به تشدید علائم افسردگی منجر شود.

افسردگی تنفسی

افسردگی تنفسی چیست؟

افسردگی تنفسی (هیپوونتیلاسیون) زمانی است که فرد خیلی آهسته یا سطحی نفس می‌کشد و از تبادل مناسب گاز در ریه‌ها جلوگیری می‌کند. تبادل گاز زمانی است که اکسیژن از کیسه‌های هوایی (آلوئول‌ها) در ریه‌ها به خون و دی‌اکسید کربن (CO2) از خون به سمت ریه‌ها حرکت می‌کند. CO2 که یک ماده زائد است که بدن نمی‌تواند از آن استفاده کند و پس از بازدم از بدن خارج می‌شود.

Hypoventilation مانع خروج دی اکسید کربن از خون می‌شود و باعث تجمع آن می‌شود (هیپرکاپنی). همچنین گاهی اوقات می‌تواند از رسیدن اکسیژن به ریه‌ها جلوگیری کند، که منجر به کاهش سطح اکسیژن در خون می‌شود (هیپوکسمی).

علائم افسردگی تنفسی

علائم هیپوونتیلاسیون عبارت‌اند از:

تهوع و استفراغ
سردرد
خستگی یا بی‌حالی
گیجی، سردرگمی یا تغییر وضعیت ذهنی
ضربان قلب سریع
سرگیجه
تنفس آهسته، کم عمق و سخت
کبود شدن پوست، لب‌ها یا ناخن‌ها (سیانوز)

عوارض افسردگی تنفسی

سطح بالای دی اکسید کربن در خون می‌تواند منجر به عوارض تهدید کننده زندگی شود، این موارد عبارت‌اند از:

اسیدوز تنفسی، وضعیتی است که در آن خون، اسیدی‌تر از آنچه که باید باشد، است.
نارسایی تنفسی، وضعیتی است که در آن فرد نمی‌تواند اکسیژن کافی به بافت‌های بدن خود برساند.
ایست قلبی
کما

تشخیص افسردگی تنفسی

برای تشخیص افسردگی تنفسی، پزشک از بیمار در مورد علائم، سابقه سلامتی و هر دارویی که مصرف می‌کند سؤال می‌کند. پزشک از آزمایش خون برای اندازه گیری دی اکسید کربن در خون استفاده می‌کند. همچنین ممکن است از آزمایش‌های دیگری برای کمک به درک علت هیپرونتیلاسیون استفاده کنند.

آزمایش‌ها برای تشخیص افسردگی تنفسی و علل زمینه‌ای آن عبارتند از:

آزمایش گاز خون شریانی:آزمایش گاز خون شریانی یک روش تشخیصی است که با بررسی نمونه‌ای از خون شریانی، میزان اکسیژن، کربن دی‌اکسید و PH خون را اندازه‌گیری می‌کند.
تست‌های عملکرد ریوی: تست‌های عملکرد ریوی فرآیندهایی هستند که به منظور ارزیابی سلامت و عملکرد سیستم تنفسی انجام می‌شوند. این تست‌ها شامل اندازه‌گیری حجم تنفسی، سرعت جریان هوا، ظرفیت ریوی و توان تنفسی فرد می‌باشند.

پالس اکسیمتری. پزشکان از حسگری استفاده می‌کنند که روی انگشت بیمار حرکت می‌کند تا میزان اکسیژن موجود در خون را اندازه گیری کند.

آزمایش خون: بسیاری از آزمایشات خون می‌توانند به تشخیص افسردگی تنفسی یا علل آن کمک کنند. این آزمایش‌ها ممکن است شامل شمارش کامل خون (CBC)، پانل متابولیک پایه (BMP)، غربالگری سم شناسی، آزمایش خون CO2 و تست‌های عملکرد تیروئید باشد.

کد : 2724

گروه : اخبار رسانه ها

تاریخ : 6 ماه پیش

پرینت

کپی لینک کوتاه