ببینید: اولین اصلاح طلب / ۳ سال و ۳ ماه صدارت امیرکبیر چگونه گذشت؟

فیلم را اینجا ببینید: اولین اصلاح طلب / ۳ سال و ۳ ماه صدارت امیرکبیر چگونه گذشت؟

شاید بی‌راه نباشد اگر بگوییم که پدر اصلاح‌طلبی در ایران به معنای حقیقی و نه سیاسی‌اش میرزا محمدتقی‌خان فراهانی معروف به امیرکبیر است؛ اویی که در دوران صدارتش اقداماتی انجام داد که عملا زمینه‌های اصلاحات سیاسی و اجتماعی ایران را فراهم کرد؛ از تأسیس مدرسه دارالفنون و سروسامان دادن به اوضاع مالیات‌ها گرفته تا انتشار روزنامه وقایع‌ اتفاقیه، مبارزه با جهل و خرافات، حذف القاب، ساماندهی به ارتش، مبارزه با شنکجه و بسیاری دیگر که همه اینها او را در تراز یکی از مهم‌ترین رجال سیاسی تاریخ ایران قرار داده است.

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

مهرشاد ایمانی؛ سرویس تاریخ «انتخاب»: شاید بی‌راه نباشد اگر بگوییم که پدر اصلاح‌طلبی در ایران به معنای حقیقی و نه سیاسی‌اش میرزا محمدتقی‌خان فراهانی معروف به امیرکبیر است؛ اویی که در دوران صدارتش اقداماتی انجام داد که عملا زمینه‌های اصلاحات سیاسی و اجتماعی ایران را فراهم کرد؛ از تأسیس مدرسه دارالفنون و سروسامان دادن به اوضاع مالیات‌ها گرفته تا انتشار روزنامه وقایع‌ اتفاقیه، مبارزه با جهل و خرافات، حذف القاب، ساماندهی به ارتش، مبارزه با شنکجه و بسیاری دیگر که همه اینها او را در تراز یکی از مهم‌ترین رجال سیاسی تاریخ ایران قرار داده است.

اما به گفته بسیاری او توانست همه این دستاوردها را به دست بیاورد چون به صدارت رسید و به نوعی او نماد اصلاحات از بالاست و اگر چنین قدرتی در اختیار فردی نواندیش چون امیرکبیر قرار نمی‌گرفت عملا امکان تحقق چنین اصلاحات گسترده‌ای وجود نداشت. با این اوصاف می‌شود گفت همه‌چیز از بیست‌وهفتم مهر سال 1227 شروع شد؛ زمانی که میرزا تقی‌خان فراهانی یا همان اتابک اعظم و امیرکبیر به صدراعظمی ناصرالدین‌شاه قاجار رسید. امیرکبیر اهل فراهان بود و تعلیم‌دیده خاندان قائم‌مقام فراهانی. فراهان هم مانند تفرش و آشتیان به نوعی کانون فرهنگ-دیوانی آن روزهای ایران محسوب می‌شد. از این نظر امیرکبیر از کودکی با سیاست و فرهنگ آشنا بود.

میرزا تقی‌خان البته که راه آسانی برای رسیدن به صدارت در پیش نداشت زیرا در دربار ناصرالدین شاه دسیسه‌کننده کم نبودند؛ مشخصا مهد علیا، مادر ناصرالدین شاه که با هماهنگی سفارت انگلیس تلاش می‌کرد افراد مورد نظر خود را به صدارت برساند و برای این منظور از میرزا آقاخان نوری که به قم تبعید شده بود خواست تا به تهران بیاید. میزانصرالله صدرالممالک هم خود را نامزد اصلی صدارت می‌دانست و مدام به منزل حاجی میرزا آقاسی رفت‌وآمد داشت تا علیه میرزاتقی‌خان امیرکبیر دسیسه کند اما ناصرالدین شاه تصمیم خود را گرفته بود و در نهایت میرزا تقی را به صدارت برگزید و لقب امیرکبیر را هم به او اعطاء کرد. او پای حکم صدارت او را مهر کرد؛ در نامه‌ای که نوشته بود: «ما تمام امور ایران را به دست شما سپردیم و شما را مسئول هر خوب و بدی که اتفاق می‌افتد می‌دانیم. همین امروز شما را شخص اول ایران کردیم و به عدالت و حسن رفتار شما با مردم کمال اعتماد و وثوق داریم. به جز شما به هیچ‌کس دیگر چنین اعتقادی نداریم و به همین جهت این دستخط را نوشتیم». این نامه شش هفته پس از مرگ محمدشاه نوشته شد و از این مقطع است که دوره صدارت کوتاه اما مهم امیرکبیر شروع می‌شود.

نخستین آشوبی که از سوی مخالفان او در تهران بر پا شد، شورش سربازان آذربایجانی پاسدار ارگ در تهران تنها چهار ماه و نیم پس از آغاز صدارتش بود که به تحریک برخی از درباریان انجام شد. در این شورش دو هزار و پانصد سرباز، خانه امیرکبیر را محاصره کردند و خواستار عزل او شدند. روز بعد بین محافظین خانه امیرکبیر و سربازان درگیری ایجاد شد که موجب کشته شدن دو نفر از محافظان شد. امیرکبیر به خانه میرزا آقاخان نوری رفت و در نهایت با وساطت چند نفر از جمله میرزا ابوالقاسم امام جمعه و عباسقلی خان جوانشیر شورش‌ها فرونشست. در این بین مردم تهران به حمایت از امیرکبیر برخاستند و دکان‌ها را بسته و با شورشیان مقابله کردند.

تبلیغ

میخوای تو امتحان نهایی بیست بگیری؟!

کد : 494

گروه : اخبار رسانه ها

تاریخ : 1 سال پیش

پرینت

کپی لینک کوتاه