در صورت حمله آمریکا باید منافع اقتصادی و نظامی آمریکا در کل منطقه نابود شوند باید درس عبرت فراموش نشدنی به متجاوزین بدهیم

شورای عالی امنیت ملی ایران را چنان قدرتمند نماید که هیچ قدرتی در جهان جرات حمله به ایران را نداشته باشد. تمامی ابزار بازدارند بکار گرفته شوند چین روسیه باید با تمام توان به ایران کمک کنند کشورهای اسلامی باید جلو حمله امریکا را بگیرند و ساکت و نظاره گر نباشند اما در صورتی که آمریکا جرات کرده و به ایران حمله کند باید بهر طریق ممکن درس فراموش نشدنی به متجاوز بدهیم هر شرکتی که آمریکایی ها در آنها سهام دارند و منافع نظامی و اقتصادی آمریکا در هر نقطه از جهان که می توانیم باید مورد حمله قرار گیرد به ازای هر کشته ایرانی باید حداقل یک آمریکایی کشته شود.

جان آلترمن در یادداشتی که وب‌سایت مرکز مطالعات بین‌المللی و استراتژیک آمریکا آن را منتشر کرد؛ نوشت: در بحبوحه بحث‌ها در خصوص موضع متناسب آمریکا در خاورمیانه، یک مؤلفه کمتر موردتوجه قرارگرفته و گاهی کلاً فراموش شده است. غالباً مردم تصور می‌کنند که آمریکا راهبرد خود در خاورمیانه را به‌طور اساسی تغییر جهت خواهد داد و سایر قدرت‌ها باقدرت تمام وارد این منطقه خواهند شد. این اطمینان خاطر وجود دارد که تغییر جهت راهبرد هر یک از این قدرت‌ها تأثیری بر آمریکا نخواهد داشت زیرا کاهش منافع باعث مصونیت آمریکا در برابر این تأثیر خواهد شد.

اما این دیدگاه درست نیست. با افزایش تعامل آمریکا در خاورمیانه، تعامل جهان در این منطقه نیز افزایش‌یافته است. رقبا و شرکا به‌طور یکسان با وضع موجود خاورمیانه پیوند خورده‌اند. تغییر در وضع موجود خاورمیانه آن‌ها را نیز تغییر می‌دهد و اگر رقبا و شرکا تحت تأثیر قرار گیرند آمریکا نیز متأثر خواهد شد. شاید آمریکا احساس کند که کارش در خاورمیانه تمام شده است اما برعکس آن صادق نیست.

متحدان و شرکای آمریکا در خاورمیانه مسلماً به تغییر تمرکز آمریکا به مناطق دیگر برای یافتن شرکا و متحدان جدید، واکنش نشان خواهند داد. برخی از آن‌ها با کشورهای دوست آمریکا و برخی هم با کشورهای متخاصم با آمریکا همراه خواهند شد. حداقل در کوتاه‌مدت، این کشورها از طریق تولید سلاح و یا جنگ مسلحانه به رفتاری پرخطر مبادرت خواهند کرد. این نشانه‌ها همین‌الان نیز در یمن، عراق، لیبی و مناطق دیگر مشهود بوده و احتمالاً افزایش خواهند یافت.

شاید بتوان گفت که هیچ‌یک از این مسائل، به‌استثنای تکثیر تسلیحات، برای آمریکا اهمیت چندانی ندارد، هرچند که بی‌ثباتی فزاینده در این منطقه برای متحدان آمریکا در اروپا که شاهد تأثیر بحران پناه‌جویی بر سیاست‌هایشان بوده‌اند و برای متحدان آمریکا در شرق آسیا که سه‌چهارم نفت خود را از خاورمیانه وارد می‌کنند، نگرانی مهمی محسوب می‌شود.

چین فاقد منابع نفت و گاز لازم برای پیشبرد اقتصاد خویش بوده و در سال‌های آتی ظاهراً به خاورمیانه وابسته خواهد بود. مسلماً این کشور به دنبال افزایش جای پای خود در این منطقه بوده و به دنبال بهره‌برداری از موضع برتر خویش برای فشار بر همسایگان آسیای شرقی خود خواهد بود که آن‌ها نیز به خاورمیانه وابسته هستند. از آنجائی که کشورهای خاورمیانه با چشم‌انداز عقب‌نشینی آمریکا و پیشروی چین در این منطقه مواجه هستند، آمریکا برای جلوگیری از نفوذ چین در زیرساخت‌های فیزیکی و فنّاورانه این منطقه شدیداً تحت‌فشار خواهد بود. چین نمی‌خواهد که جای خالی حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه یا مناطق دیگر را پر کند اما به دنبال پیشبرد امنیت خویش با ابزاری دیگر است. اگر چین بتواند تجهیزات نظارتی فراگیری در این منطقه ایجاد کند، به دستاورد بیشتر از تقویت چند برابری قدرت حضور نظامی محدود این کشور دست خواهد یافت. این کشور با دولت‌های خاورمیانه نیز روابطی خوب برقرار خواهد کرد، چراکه مدل توسعه اقتصادی چین بدون تحولات سیاسی و اجتماعی، تقریباً همه آن‌ها را در مواجهه با چشم‌انداز نارضایتی عمومی، تحت تأثیر قرار داده است.

ایران نیز از عقب‌نشینی آمریکا بهره‌برداری کرده و به دنبال تبدیل‌شدن به قدرت برتر در خلیج‌فارس خواهد بود. با توجه به مقاومت کشورهای ثروتمند عرب حوزه خلیج [فارس] در برابر ایران، دست‌یابی به چنین هدفی حتی با در نظر گرفتن مهارت ایران در ابزار نامتقارن و زرادخانه چشمگیر آن، ساده نخواهد بود.

با توجه به فرصت‌طلبی روسیه، بعید است که این کشور نقشی سازنده داشته باشد. برعکس، کشورهای ضعیف و گرفتار بی‌ثباتی، توجه خاص روسیه را جلب می‌کنند. روسیه تنش‌ها را به سمت بحران سوق می‌دهد و سپس به‌عنوان میانجی برای حل‌وفصل بحران پیش‌قدم می‌شود.

بااین‌همه سه بلاتکلیفی عمده هنوز پابرجاست؛ اولی چشم‌انداز دوری جهان از انرژی مبتنی بر هیدروکربن است. گذار سریع از این نوع انرژی مزایای سرمایه‌گذاری چین در خاورمیانه را برای این کشور کاهش خواهد داد. اگر دنیا به انرژی خاورمیانه وابسته نباشد، متحدان آمریکا در آسیا از این جنبه تحت‌فشار چین نخواهند بود. دومین بلاتکلیفی به چگونگی حمایت آمریکا از منافع متحدان و شرکای خود در اروپا و آسیا مربوط است. تغییر توجه آمریکا از خاورمیانه به سمت این متحدان و شرکا، به منافع آن‌ها در خاورمیانه پایان نخواهد داد و این اقدامات آمریکا به‌جای اینکه به نفع آن‌ها باشد به ضررشان خواهد بود. سومین بلاتکلیفی به چگونگی همکاری مؤثر آمریکا با متحدان و شرکای خود در داخل و خارج خاورمیانه برای گذار نرم این منطقه از اقتصاد نفتی مربوط است. اقتصاد همه کشورهای خاورمیانه به انرژی وابسته است. اگرچه مسئولیت اصلی این گذار با دولت‌های منطقه است، اما کشورهای جهان و به‌ویژه متحدان آمریکا نیز در موفقیت این گذار از اقتصاد نفتی منافع مهمی دارند. هزینه شکست این گذار از اقتصاد نفتی دامن بسیاری از کشورها ازجمله آمریکا را خواهد گرفت و فرقی نمی‌کند که آمریکا توجه خود را به مناطق دیگر متمرکز کند یا نکند.

آمریکا چه دارایی‌های نظامی در منطقه دارد؟ + لیست پایگاه‌های نظامی در کشورهای همسایه

میدل ایست آی در گزارشی به دارایی‌های نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه همزمان با افزایش تنش‌ها پرداخته است.

به گزارش شهرآرانیوز، طبق گزارش شورای روابط خارجی، ایالات متحده حداقل ۱۹ پایگاه نظامی در خاورمیانه دارد که هشت مورد از آنها دائمی تلقی می‌شوند. آمریکا در بحرین، مصر، عراق، اراضی اشغالی، اردن، کویت، قطر، عربستان سعودی، سوریه، عمان و امارات متحده عربی حضور نظامی دارد.

ایالات متحده در ترکیه و جیبوتی پایگاه‌های نظامی بزرگی دارد که به فرماندهی‌های منطقه‌ای مختلف خدمت می‌کنند، اما در فعالیت‌های خاورمیانه نیز مشارکت دارند. بحرین میزبان ۹۰۰۰ سرباز آمریکایی، محل استقرار ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده است که مسئولیت خلیج فارس، دریای سرخ، دریای عرب و بخشی از اقیانوس هند را بر عهده دارد.

پایگاه هوایی العدید در قطر، در بیابانی در حومه دوحه، ستاد تاکتیکی فرماندهی مرکزی ایالات متحده است که با نام سنتکام نیز شناخته می‌شود. حوزه مسئولیت سنتکام نه تنها خاورمیانه، بلکه بخش‌هایی از آسیای مرکزی و جنوبی را نیز در بر می‌گیرد. العدید بزرگترین پایگاه آمریکایی در منطقه است که تقریبا ۱۰ هزار سرباز را در خود جای داده است.

در همین حال، کویت میزبان کمپ عریفجان است. این نام ستاد تاکتیکی مرکز ارتش ایالات متحده است که به عنوان یک تشکیلات نظامی است که به عنوان بخش نظامی سنتکام عمل می‌کند.

پایگاه هوایی علی السالم که به دلیل محیط دورافتاده‌اش به «صخره» معروف است، نیز در کویت و در امتداد مرز عراق قرار دارد.

یکی دیگر از پایگاه‌های کویت، کمپ «بیوری» است که محل استقرار واحد‌های اعزامی به عراق و سوریه بوده است. در مجموع، حدود ۱۳ هزار و ۵۰۰ سرباز آمریکایی در کویت مستقر هستند.

امارات متحده عربی میزبان ۳۵۰۰ سرباز آمریکایی و همچنین پایگاه هوایی الظفره، مکانی مشترک بین واشنگتن و امارات است. این پایگاه در طول ماموریت‌های علیه گروه تروریستی داعش و همچنین برای ماموریت‌های شناسایی در منطقه مورد استفاده قرار گرفته است.

حضور آمریکا در عراق شامل پایگاه هوایی عین الاسد در استان انبار است که به تازگی تخلیه شده است. این پایگاه توسط موشک‌های ایران در پاسخ به ترور قاسم سلیمانی هدف قرار گرفته است.

همچنین پایگاه هوایی الحریر در اربیل در منطقه نیمه خودمختار کردستان وجود دارد که برای آموزش استفاده می‌شود.

همچنین حدود ۲۷۰۰ سرباز آمریکایی در عربستان سعودی مستقر هستند و قابلیت‌های دفاع هوایی و موشکی را ارائه می‌دهند. پایگاه هوایی شاهزاده سلطان، در نزدیکی ریاض پایتخت عربستان سعودی، یک قطب اصلی نیروی هوایی است که در آن موشک‌های پاتریوت مستقر هستند.

پایگاه هوایی «موفق السلطی» در ازرق اردن، برای ماموریت‌هایش در شام، قطب اصلی است. این پایگاه میزبان سیصد و سی و دومین گروه اعزامی هوایی ایالات متحده است.

همچنین حدود ۳۸۰۰ سرباز آمریکایی در اردن، ۲۵۰۰ نفر در عراق و ۲۰۰۰ نفر در سوریه حضور دارند.

پایگاه هوایی بزرگ دیگری در ترکیه به نام «اینجرلیک» واقع در جنوب استان آدانا است که به صورت مشترک با نیرو‌های ترکیه‌ای اداره می‌شود. گزارش شده که این پایگاه میزبان کلاهک‌های اتمی آمریکاست.

آمریکا این اواخر چه تجهیزات و دارایی‌های نظامی به منطقه وارد کرده است؟

تعداد پایگاه‌ها، نیرو‌ها و سخت‌افزار نظامی ایالات متحده در ماه‌ها و سال‌های اخیر بسته به تغییر اولویت‌های منطقه‌ای تغییر کرده است.

به گفته مقامات نظامی، در حال حاضر حدود ۴۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه حضور دارند.

حدود یک چهارم آنها در العدید هستند که میزبان جنگنده‌ها، تانکرها، سوخت‌گیری هوایی و تجهیزات اطلاعاتی است. گمان می‌رود بزرگترین پایگاه بعدی از نظر پرسنل، پایگاه دریایی در بحرین باشد.

در آغاز دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، چندین کشتی جنگی برای حمایت از فعالیت‌های ایالات متحده در داخل و سایر عرصه‌ها از منطقه خارج شدند. با این حال، اکنون نیرو‌های کمکی دریایی به منطقه اعزام می‌شوند.

محور این نمایش قدرت، استقرار ناو هواپیمابر «یو. اس. اس آبراهام لینکلن» است که دریای چین جنوبی را ترک کرد و اکنون برای خدمت به منطقه سنتکام وارد دریای عرب شده است.

از اواسط فوریه، تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌داد که این ناو در سواحل عمان، حدود ۷۰۰ کیلومتری ایران مستقر است.

آبراهام لینکلن یک ناو هواپیمابر هسته‌ای است. گروه تهاجمی ناو هواپیمابر آن شامل ناوشکن‌های «کلاس آرلی برک» مجهز به موشک‌های کروز تاماهاوک است. این ناو‌ها قادر به حمله به عمق خاک ایران هستند.

همچنین چندین اسکادران از هواپیما‌های جنگنده و تهاجمی، هواپیما‌های جنگ الکترونیک و رادارگریز، بالگرد‌ها و جت‌های جنگنده رادارگریز بر روی این ناو قرار دارند. ۵۶۸۰ خدمه در ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن حضور دارند.

این ناو به یک گروه دریایی که از قبل در منطقه حضور دارند، از جمله ناو‌های هواپیمابر «یو. اس. اس مک‌فال» و «یو. اس. اس میتشر» در منطقه سنتکام و ناو «یو. اس. اس روزولت» در دریای مدیترانه می‌پیوندد.

در ۱۸ فوریه، گزارش شد که به نظر می‌رسد دومین ناو هواپیمابر آمریکایی به سمت منطقه در حرکت است.

«یو. اس. اس جرالد آر فورد» بزرگترین ناو جهان به مدت ۴۸ دقیقه موقعیت مکانی خود را به طور عمومی اعلام کرد. در آن زمان، این ناو در سواحل اقیانوس اطلس مراکش قرار داشت و به نظر می‌رسید که به سمت دریای مدیترانه در حرکت است. به گفته یک مقام نیروی دریایی ایالات متحده که توسط وبگاه وار زون نقل شده است، ناوشکن موشک‌انداز «یو. اس. اس دلبرت دی. بلک» نیز به نیرو‌های سنتکام پیوسته است.

طبق گزارش بی. بی. سی، حداقل ۱۲ کشتی در خاورمیانه حضور داشتند. این شامل ناو آبراهام لینکلن، سه ناوشکن کلاس Arleigh Burke، دو ناوشکن با قابلیت‌های تهاجمی دوربرد و سه کشتی تخصصی رزمی مستقر در بحرین می‌شد.

دو ناوشکن دیگر در نزدیکی پایگاه Souda Bay در یونان و یک ناوشکن دیگر در دریای سرخ ردیابی شدند.

منبع: ایسنا

پایگاه‌های آمریکا در منطقه؛ میزان حضور نظامی و اهداف آنها

آمریکا دارای پایگاه‌های نظامی متعددی در کشورهای حوزه خلیج فارس با حجم حضور نظامی مختلف و مأموریت‌های متفاوت است.

تشدید تنش‌ها در منطقه که به سطح بی‌سابقه‌ای رسیده و دفاع بی‌قیدوشرط آمریکا از «اسرائیل»، افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه را به دنبال داشته است.وقتی صحبت از نقش نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه می‌شود، نگاه‌ها به سمت پایگاه‌های این کشور در منطقه جلب می‌شود، به ویژه پایگاه‌هایی که در کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس وجود دارد و در برگیرنده هزاران نظامی آمریکایی و حجم عظیمی از تسلیحات نظامی است.حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج‌فارس، بیانگر همکاری‌های نزدیک واشنگتن و پایتخت‌های عربی خلیج‌ است، اما درگیری‌های ژئوپلیتیک کنونی، به‌ویژه هشدار تهران درباره احتمال هدف گرفته‌شدن این پایگاه‌ها در صورت استفاده از آنها در حمله به ایران، حالا می‌روند، تا به چالش بزرگی برای این کشورها تبدیل شوند.

میزان استفاده و بهره‌گیری از آنها

باتوجه‌به شرایط احداث این پایگاه‌های آمریکایی در منطقه خلیج‌فارس، آشکار است که یکی از کارکردهای احداث این پایگاه‌ها خواست کشورهای منطقه و ایالات متحده برای ارتقای امنیت منطقه‌ای البته به نفع خود، حفاظت از منافع واشنگتن و همچنین کمک به مقابله با خطراتی است که این کشورها را تهدید می‌کند. بر اساس توافقات دوجانبه منعقد شده بین ایالات متحده و کشورهای خلیج‌فارس، حضور نظامیان آمریکایی در این کشورها با تسهیلات گسترده‌ای شامل انجام مانورهای نظامی مشترک، حق استفاده از حریم هوایی، بنادر، فرودگاه‌ها و اردوگاه‌ها را شامل می‌شود. همچنین، نظامیان آمریکایی در این پایگاه‌ها خدمات سوخت و انبار تسلیحات نیز دریافت می‌کنند که به آنها انعطاف‌پذیری و آزادی اقدام در زمین، دریا و هوا می‌دهد، در عمل نیز شاهد مشارکت این پایگاه‌ها در چندین جنگ منطقه‌ای به ویژه جنگ علیه القاعده در افغانستان و «داعش» در عراق بودیم.اگرچه تاکنون دقیقاً مشخص نشده که ایالات متحده از پایگاه‌های خود در کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس چه نوع حمایتی از ارتش اسرائیل در جنگش به نوار غزه ارائه داده، اما آنچه در آن جای شک و تردید نیست، مشارکت این پایگاه‌ها در جنگ اسرائیل و به ویژه با تشدید تنش‌ها و طی دو عملیات وعده صادق ۱ و ۲ ایران علیه اسرائیل بوده است.روزنامه «وال‌استریت ژورنال» در گزارشی به نقل از مسئولان آمریکا، یادآور شده، اگرچه برخی کشورهای حوزه خلیج‌فارس به پنتاگون اعلام کرده‌اند، مایل نیستند، وارد درگیری‌های منطقه‌ای شوند و خواهان عدم استفاده از آسمان آنها برای عملیات‌های هجومی علیه ایران شده‌اند، اما به‌موازات آن بر حق دفاع مشروع اسرائیل و حمایت آمریکا از این رژیم نیز تأکید داشته‌اند.

میزان حضور نظامی آمریکا در منطقه

برآوردها نشان می‌دهد که ایالات متحده دارای بیش از ۳۰ هزار نظامی در منطقه است که به طور دائم در پایگاه‌های نظامی این کشور، در کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس از جمله در قطر، کویت و امارات مستقر هستند.ایالات متحده همچنین، در این پایگاه‌ها دارای تسلیحات نظامی عظیمی از جمله بمب‌افکن‌های راهبردی، انبارهای تسلیحاتی با قابلیت پوشش هرگونه عملیات آمریکایی در منطقه، سامانه‌های پدافندی پیشرفته، ناو و زیردریایی است. ارتش ایالات متحده تقریباً دارای ۱۲ پایگاه نظامی در منطقه است که برخی از آنها بزرگ و برخی دیگر مراکزی شامل سیستم‌های کنترل و نظارت، رصد، جاسوسی و تجزیه‌وتحلیل تهدیدات هستند.

قطر

هنگام صحبت از پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس، قطر در رأس این فهرست قرار می‌کرد، قطر کشوری است که به موجب اعلام جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا در اوایل سال ۲۰۲۲، به یکی از متحدان اصلی ایالات متحده در منطقه تبدیل شد. حضور نظامی آمریکا در قطر به توافقنامه امنیتی امضا شده بین دو کشور در سال ۱۹۹۲ باز می‌گردد که به‌موجب آن دوحه میزبان حدود ۱۳ هزار نظامی آمریکایی در پایگاه العدید شد که بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه و همچنین بزرگترین پایگاه هوایی آمریکا در خارج از آمریکا محسوب می‌شود. پایگاه العدید در سال ۲۰۰۲ بر اساس توافق رسمی بین دوحه و واشنگتن در اختیار ارتش آمریکا قرار گرفت و بر اساس برآوردها، این پایگاه بزرگترین انبار راهبردی تسلیحات آمریکا در خاورمیانه را در خود جای می‌دهد.همچنین بزرگ‌ترین پایگاهی است که نظامیان آمریکایی را در خود جای می‌دهد و دارای طولانی‌ترین کریدور فرود هوایی در منطقه خلیج‌فارس است. در این پایگاه بیش از ۱۰۰ فروند جنگنده آمریکایی مستقر است و طی حضور داعش در عراق و سوریه جنگنده‌هایی آمریکایی از این پایگاه برای انجام عملیات‌های خود بلند می‌شدند.پایگاه العدید شامل فرماندهی مرکزی ایالات متحده، فرماندهی مرکزی نیروی هوایی ایالات متحده، مرکز عملیات مشترک هوا و فضا، واحد پیاده‌نظام ۳۷۹ برای مأموریت‌های هوایی، و واحد ۳۱۹ شناسایی ارتش آمریکاست. افزون بر آن، آمریکا دارای یک پایگاه نظامی دیگر در قطر به نام پایگاه «سلیه» است که در سال ۲۰۰۰ افتتاح شد و مرکز فرماندهی مرکزی آمریکا طی حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ بود که یک انبار تجهیزات نظامی را شامل می‌شود.

کویت

پس از قطر، کویت از نظر تعداد و حجم حضور نظامی آمریکا در منطقه در جایگاه دوم قرار دارد. همکاری نظامی کویت و ایالات متحده به سال ۱۹۹۱، پس از امضای توافقنامه دفاعی بین دو کشور برمی‌گردد که بر اساس آن واشنگتن حق استقرار هزاران نظامی در کویت را به دست آورد.بر اساس برآوردهای وزارت امور خارجه آمریکا در سال ۲۰۲۱، حدود ۱۳ هزار نظامی آمریکایی در کویت مستقر هستند. آمریکا طی اشغال نظامی عراق در سال ۲۰۰۳ از پایگاه‌های نظامی خود در کویت استفاده کرد. این پایگاه‌ها نقش مهمی نیز در جنگ آمریکا علیه داعش در عراق و سوریه ایفا کردند.مهم‌ترین این پایگاه‌ها عبارت‌اند از: - پایگاه «عریفجان» که بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در کویت و مقر اصلی نظامیان آمریکا در این کشور محسوب می‌شود. - پایگاه هوایی «السالم» که یگان ۳۸۶ نیروی هوایی آمریکا را در برمی‌گیرد.- پایگاه «الدوحه» که مقر فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا و نیروهای مأموریت‌های مشترک است. - پایگاه «پیورینگ» که مجهز به رادارهای پیشرفته‌ای است که در موارد نبود دید کافی هنگام فرود هواپیما استفاده می‌شود.

امارات

ایالات متحده یک پایگاه نظامی مهم در امارات دارد که به پایگاه هوایی «الظفره» معروف است. حضور نظامی آمریکا در این پایگاه به دهه نود قرن گذشته باز می‌گردد، اما برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۷ بود که به حضور نظامی خود در آن اذعان کرد.آمریکا در امارات دارای سه پایگاه نظامی است که حدود ۵ هزار نظامی آمریکایی را در خود جای می‌دهند و عبارت‌اند از:- پایگاه هوایی الظفره که مقر اصلی نیروهای آمریکایی در امارات است. این پایگاه محل استقرار یگان هوایی ۳۸۰ نیروی هوایی آمریکاست و به هواپیماها و جنگنده‌های آمریکایی خدمات پشتیبانی لجستیکی و سوخت‌ ارائه می‌کند.- پایگاه بندر «جبل علی» که در آن نیروهای وابسته به نیروی دریایی آمریکا مستقر هستند و شامل اسکله‌ای برای ارائه خدمات به ناوهای هواپیمابر است.- پایگاه دریایی «الفجیره» که در صورت بسته‌شدن تنگه هرمز، ارتباط زمینی لجستیکی بندر جبل علی را فراهم می‌کند.

عربستان سعودی

ایالات متحده تقریباً دارای ۲۷۰۰ نظامی مستقر در عربستان سعودی است. البته تعداد نظامیان آمریکایی مستقر در عربستان تا قبل از سال ۲۰۰۳ به حدود ده هزار نظامی می‌رسید، مأموریت این نیروها آموزش، ارائه مشاوره و حفظ منافع آمریکا در منطقه است.بر اساس گزارش‌ها، نظامیان آمریکایی مستقر در عربستان در هیچ عملیات یا مأموریت نظامی شرکت نداشته‌اند.در حال حاضر حضور نظامی آمریکا در عربستان سعودی به نصب و راه‌انداری سامانه‌های پدافند هوایی و موشکی و آموزش استفاده از هواپیماهای نظامی خریداری شده از آمریکا برای نیروی هوایی این کشور و استفاده از امکانات ارتش عربستان در صورت نیاز از سوی آمریکا محدود شده است.آمریکا در عربستان دارای دو پایگاه نظامی‌ است که عبارت‌اند از:- پایگاه هوایی «الاسکان» که در آن واحد ۳۲۰ نیروی هوایی آمریکا و واحد ۶۴ شناسایی ارتش این کشور مستقر است.- پایگاه هوایی «شاهزاده سلطان» که نظامیان آمریکایی حدود ۱۳ سال در آنها مستقر بودند و در سال ۲۰۰۳ آن را تخلیه کردند، اما در سال ۲۰۲۰ به‌صورت محدود به آن بازگشتند.

بحرین

بحرین همواره یکی از مهم‌ترین مراکز حضور نظامی آمریکا در منطقه بوده است. فرماندهی ناوگان پنجم آمریکا با حدود ۹ هزار نظامی آمریکایی در بحرین قرار دارد.حضور نظامی آمریکا در بحرین به سال ۱۹۴۸ بازمی‌گردد. این دو کشور در دهه‌های ۷۰ تا ۹۰ چندین قرارداد همکاری امنیتی با یکدیگر امضا کردند. در حال حاضر، نظامیان آمریکایی در سه پایگاه اصلی بحرین مستقر هستند که عبارت‌اند از:- پایگاه دریایی «الجفیر» که یک پایگاه ساحلی دائمی است و در خاورمیانه پایگاهی منحصر به فرد است. ناوگان پنجم و فرماندهی مرکزی نیروی دریایی ایالات متحده در این پایگاه مقر هستند.- پایگاه هوایی «شیخ عیسی» که در آن یک کمپ پشتیبانی هوایی وجود دارد و در جنگ افغانستان از آن بسیار استفاده شد.- پایگاه هوایی «المحرق» که بخشی از فرودگاه بین‌المللی بحرین است و در آن یگان ۵۳ نیروی هوایی آمریکا مستقر است.عمانآمریکا به موجب قراردادی که در سال ۱۹۸۰ با عمان امضا کرد، به نظامیان آمریکایی اجازه دسترسی به تأسیسات عمان را داد. بر اساس این توافق تقریباً ۶۰۰ نظامی آمریکایی می توانند به ۲۴ تأسیسات نظامی عمان از جمله فرودگاه‌ها، بنادر و پایگاه‌های نظامی دسترسی داشته باشند.آمریکا در عمان دارای سه پایگاه نظامی است که عبارت‌اند از:- پایگاه هوایی «مصیره» که دارای ایستگاه نظارت بر زیردریایی‌هاست، علاوه بر اینکه از آن برای پرواز هواپیماهای جاسوسی نیز استفاده می‌شود.- پایگاه هوایی «المسننه» که در بردارند، انبارهای عظیم تسلیحات نظامی است و از آن در عملیات‌های حمل و نقل هوایی و امداد لجستیکی استفاده می‌شود.- پایگاه هوایی «ثمریت» که در بردارنده انبارهای تجهیزات و تسلیحات آمریکایی است.

کد : 2930

گروه : اخبار رسانه ها

تاریخ : 3 ماه پیش

پرینت

کپی لینک کوتاه